بدون تصویر

آیه ۵ سوره لقمان

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۲۱ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۵ سوره لقمان
مشخصات قرآنی
نام سورهلقمان
تعداد آیات سوره۳۴
شماره آیه۵
شماره جزء۲۱
شماره حزب۸۲
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۵ سوره لقمان پنجمین آیه از سی و یکمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. آیه به عاقبت و سرانجام کار نیکوکاران اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 أُولَٰئِكَ عَلَىٰ هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ آیهٔ ۵ از سورهٔ ۳۱ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«اينان از (سوي) پروردگارشان از هدايت برخوردار هستند و ايشان قطعاً رستگارند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«اینانند که از سوی پروردگارشان از هدایتی برخوردارند و هم اینانند که رستگارند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث نیکوکاران را در مسیر هدایت و از رستگاران و سعادتمندان برشمرده است. به گفته مکارم، جمله «و اولئک هم المفلحون» دلیل بر حصر دارد و نشان می‌دهد که تنها راه رستگاری، همین راه است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره لقمان، سی و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هفتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره صافات و پیش از سوره سبأ نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۷ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره لقمان، یک آیه (آیه ۲۳) ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.