آیه ۱۲ سوره لقمان
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | لقمان | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۴ | ||||
| شماره آیه | ۱۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۲ سوره لقمان دوازدهمین آیه از سی و یکمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به لقمان و بخشیدن حکمت از جانب خداوند به او اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَقَدْ آتَيْنَا لُقْمَانَ الْحِكْمَةَ أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ ۚ وَمَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و به راستي که به لقمان فرزانگي بخشيديم (و به او فرمان داديم) که خدا را سپاسگزاري کن و هرکس (خدا را) سپاس گزارد به سود خويش سپاسگزاري ميکند و هرکس ناسپاسي کند (بداند که) خداوند بينياز ستوده است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به راستی به لقمان حکمت بخشیدیم، که خدای را سپاس گو، [و بدان که] هر کس سپاسگزاری کند، همانا به سود خویش سپاس گزارده است، و هر کس کفران ورزد، [بداند که] خداوند بینیاز ستوده است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث از اعطای حکمت و دانش به لقمان حکیم اشاره دارد که به او فرمان داده میشود به درگاه خدا شکرگزاری کند. چراکه هر کس شکرگزار نعمتهای الهی باشد، به نفع و سود اوست و هر کس که کفران کند به ضرر او خواهد بود و خداوند بینیاز از همه و ستوده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره لقمان، سی و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هفتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره صافات و پیش از سوره سبأ نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۷ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره لقمان، یک آیه (آیه ۲۳) ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۱۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۱۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۳۵-۳۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره لقمان»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۴۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
