|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۲ سوره تکویر
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | تکویر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۲ | ||||
| شماره جزء | ۳۰ | ||||
| شماره حزب | ۱۱۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲ سوره تکویر دومین آیه از هشتاد و یکمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به بی فروغ، پراکنده شدن و سقوط ستارگان آسمان اشاره دارد. «انکدرت» (از ماده انکدار) به معنای سقوط کردن و پراکنده شدن است که ریشه اصلی آن از «کدورت» به معنی تیرگی و تاریکی است و جمع میان هر دو معنا در آیه مورد بحث امکانپذیر است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هنگامیکه ستارگان تیره گردند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و آنگاه که ستارگان رو به خاموشی نهند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که در این آیه به بی فروغ، پراکنده شدن و سقوط ستارگان آسمان اشاره دارد. «انکدرت» (از ماده انکدار) به معنای سقوط کردن و پراکنده شدن است که ریشه اصلی آن از «کدورت» به معنی تیرگی و تاریکی است و جمع میان هر دو معنا در آیه مورد بحث امکانپذیر است. نظیر این آیه، آیه ۲ سوره انفطار و آیه ۸ سوره مرسلات هستند که در آنها نیز به این موضوع اشاره شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره تکویر، هشتاد و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره تبت و پیش از سوره اعلی نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره تکویر، یک آیه (آیه ۲۸ سوره تکویر) منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۳۱: ۶۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۲۰: ۳۴۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۸۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۸۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۶: ۱۷۱–۱۷۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره تکویر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۳۹.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
