آیه ۲۱ سوره روم
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | روم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۰ | ||||
| شماره آیه | ۲۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۱ سوره روم بیست و یکمین آیه از سیامین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به مسئله ازدواج و هدف آن اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و از نشانههايش آن است که از جنس خودتان همسراني آفريد تا در کنار آنان بياراميد و درميانتان دوستي و مهرباني مقرر داشت، بيگمان در اين نشانههايي است براي گروهي که ميانديشند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و از جمله آیات او این است که برای شما از نوع خودتان، همسرانی آفرید که با آنان آرام گیرید، و در میان شما دوستی و مهربانی افکند، و در این امر برای اندیشهوران مایههای عبرت است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به مسئله ازدواج پرداخته و آن را یکی از نشانههای قدرت خداوند بهشمار آورده است. براساس متن آیه خداوند از جنس خود انسان برای او همسرانی را آفریده تا به سکونت و آرامش برسد. همچنین یکی از نشانههای روشن الهی در اینجا آنست که خداوند میان همسران مودت و مهربانی قرار داده است که برای خردمندان مایه عبرت و روشنگری است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره روم، سیامین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۹۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲۴۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۹۱-۳۹۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره روم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
