آیه ۴۸ سوره روم
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | روم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۰ | ||||
| شماره آیه | ۴۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۸ سوره روم چهل و هشتمین آیه از سیامین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به حرکت بادها به عنوان یکی از عوامل نزول باران و نقش آنها در این فرایند اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَيَبْسُطُهُ فِي السَّمَاءِ كَيْفَ يَشَاءُ وَيَجْعَلُهُ كِسَفًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ ۖ فَإِذَا أَصَابَ بِهِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«خداوند ذاتي است که بادها را ميفرستد که ابرها را بر ميانگيزند سپس خدا آنگونه که بخواهد ابرها را ميگستراند و آنها را به صورت تودههايي (که بر) بالاي يکديگر انباشته و متراکماند درميآورد، و ميبيني که از لابلاي آنها قطرههاي باران بيرون ميآيند و هنگاميکه آنرا به آن دسته از بندگانش که ميخواهد، رسانيد، آنان شادمان ميشوند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«خداوند کسی است که بادها را میفرستد که ابرها را بر میانگیزد، و آن را در آسمان هرگونه که بخواهد میگستراند، و آن را پارهپاره میکند، و باران درشت قطره را بینی که از لابلای آن میتراود، و چون آن را به هر یک از بندگانش که بخواهد برساند، آنگاه است که شادی میکنند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، ابتدا فرستاده شدن و حرکت دادن بادها را به فرمان خدا و به خواست او دانسته و سپس به چگونگی حرکت و پراکندگی ابرها در آسمان و نزول باران از ابرها اشاره دارد و در آخر نیز خوشحالی و شادمانی مردم از نزول باران را بیان کرده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره روم، سیامین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۰۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۰۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۴۶۷-۴۶۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره روم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
