آیه ۷ سوره روم
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | روم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۰ | ||||
| شماره آیه | ۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷ سوره روم هفتمین آیه از سیامین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به این مطلب اشاره دارد که بسیاری از مردم تنها با زندگی دنیا توجه دارند و از آخرت غافل هستند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِنَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«از زندگاني دنيا تنها ظاهر را ميدانند و از آخرت بيخبرند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«فقط ظاهری از زندگانی دنیا را میدانند و ایشان از آخرت غافلند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه از توجه مردم به زندگی دنیا و غفلتشان از آخرت و پایان کارشان سخن گفته است. به گفته مکارم، نکته جالب اینکه با تکرار ضمیر «هُم» به این حقیقت اشاره میکند که علت این غفلت و بیخبری خود آنها هستند، درست مثل اینکه کسی به ما بگوید: مرا از این امر تو غافل کردی و در جواب بگوئیم: تو خودت غافل شدی، یعنی سبب غفلت خودت بودی.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره روم، سیامین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۸۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲۲۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۶۴-۳۶۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره روم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
