آیه ۵۲ سوره روم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵۲ سوره روم''' پنجاه و دومین [[آیه]] از سیامین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵۲ سوره روم''' پنجاه و دومین [[آیه]] از سیامین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به دو گروه از مردم اشاره شده که به خاطر اعمال خودشان از [[هدایت]] بیبهره و بینصیب ماندند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه به دو گروه از مردم اشاره دارد که از سخنان [[پیامبر اسلام|پیامبر]] هیچ بهرهای نمیبرند. نخست گروه مردگان که هیچ حقیقتی را درک نمیکنند؛ هرچند که ظاهرا زندهاند. دوم گروهی که همچون ناشنوایان آمادگی شنیدن سخن [[حق]] را ندارند. به گفته مکارم، برای عدم درک [[حقیقت]]، قرآن سه مرحله را مطرح کرده که از درجه شدید به ضعیف اشاره شده است: مرحله اول دلمردگی است که در آیه از آن به «موتی» یا «مردگان» تعبیر شده است. مرحله دوم مرحله «صم» یا «ناشنوایی» است. (مخصوصا آن ناشنوایانی که پشت کرده و فرار میکنند و حتی فریاد نزدیک و شدید را هم در آنها اثر ندارد.)<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۷۶-۴۷۸|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | روم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۰ | ||||
| شماره آیه | ۵۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۲ سوره روم پنجاه و دومین آیه از سیامین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به دو گروه از مردم اشاره شده که به خاطر اعمال خودشان از هدایت بیبهره و بینصیب ماندند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَىٰ وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«همانا تو نميتواني به مردگان بشنواني، و نميتواني کران را بشنواني هنگامي که روي بر ميگردانند و ميروند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بدان که تو مردگان را [سخن] نشنوانی و به ناشنوایان [به ویژه] چون پشت کنند آوایی نشنوانی»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه به دو گروه از مردم اشاره دارد که از سخنان پیامبر هیچ بهرهای نمیبرند. نخست گروه مردگان که هیچ حقیقتی را درک نمیکنند؛ هرچند که ظاهرا زندهاند. دوم گروهی که همچون ناشنوایان آمادگی شنیدن سخن حق را ندارند. به گفته مکارم، برای عدم درک حقیقت، قرآن سه مرحله را مطرح کرده که از درجه شدید به ضعیف اشاره شده است: مرحله اول دلمردگی است که در آیه از آن به «موتی» یا «مردگان» تعبیر شده است. مرحله دوم مرحله «صم» یا «ناشنوایی» است. (مخصوصا آن ناشنوایانی که پشت کرده و فرار میکنند و حتی فریاد نزدیک و شدید را هم در آنها اثر ندارد.)[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره روم، سیامین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۰۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۰۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۴۷۶-۴۷۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره روم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
