آیه ۳۲ سوره لقمان
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | لقمان | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۴ | ||||
| شماره آیه | ۳۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۲ سوره لقمان سی و دومین آیه از سی و یکمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه با ذکر مثالی به توحید فطری در وجود همه انسانها اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِذَا غَشِيَهُمْ مَوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و چون موجی کوه آسا آنان را فرو گیرد خالصانه خدا را به فریاد میخوانند، و عبادت را خاص او میدانند، ولی هنگامیکه آنان را نجات دهد و سالم به خشکی برساند آنگاه برخی از ایشان میانهرو هستند، و هیچکس جز غدّار آیات مارا انکار نمیکند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون موجی سایبانوار آنان را فراگیرد، خداوند را در حالی که دین خود را برای او پیراسته میدارند، به دعا میخوانند آنگاه چون آنان را برهاند و به خشکی برساند، بعضی از ایشان میانهرو [و درستکارند] [و بعضی کجرو] و جز غدار ناسپاس کسی منکر آیات ما نمیشود»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه برای بیان توحید فطری در وجود تمام انسانها از همان مثال کشتی (این بار گرفتار در طوفان دریاها) استفاده کرده و چنین میگوید: «هنگامی که آنها بر کشتی سوار شوند و در وسط دریا قرار گیرند و دریا طوفانی شود و امواج کوه پیکر، همچون ابرها بالاى سر آنان قرار گیرد، خدا را با اخلاص میخوانند. هنگامی که خداوند آنها را از این مهلکه رهایی بخشید، مردم دو گروه میشوند؛ بعضی راه اعتدال را پیش میگیرند؛ ولی گروهی دیگر همه چیز را به دست فراموشی سپرده و باز شرک و کفر بر آنها غالب میشود. آیات ما را هیچکس جز پیمانشکنان کفران کننده انکار نمیکنند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره لقمان، سی و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هفتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره صافات و پیش از سوره سبأ نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۷ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره لقمان، یک آیه (آیه ۲۳) ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۳۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۳۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۸۶-۸۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره لقمان»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۴۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
