آیه ۶ سوره عنکبوت
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | عنکبوت | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۹ | ||||
| شماره آیه | ۶ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۸۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶ سوره عنکبوت ششمین آیه از بیست و نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در آیه به این مطلب اشاره شده که نتیجه جهاد و تلاش هر کس به خود او بازمیگردد و خدا نیازی ندارد و نفعی به او نمیرسد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمَنْ جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هرکس که جهاد کنند تنها به (سود) خودش جهاد ميکند بيگمان خداوند از جهانيان بينياز است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و هرکس [در راه حق] بکوشد، به سود خویش کوشیده است، بیگمان خداوند از جهانیان بینیاز است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه نتیجه و ثمره تلاش هر کس را به خود آن شخص نسبت میدهد و بیان میکند که خداوند از تمام جهانیان بینیاز و مستغنی است. (به این معنا که برنامههای الهی و عبادت خداوند برای رشد و به سود خود انسان است و خداوند هیچ نیازی به آنها ندارد و از اینها سود و نفعی نمیبرد.)[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره عنکبوت، بیست و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره روم و پیش از سوره مطففین نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یازده آیه (آیات اول تا یازدهم) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره عنکبوت، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۲۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۱۴۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۹۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۹۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۲۱۱-۲۱۲.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره عنکبوت»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۳.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
