بدون تصویر

آیه ۳۴ سوره هود

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۳۴ سوره هود
مشخصات قرآنی
نام سورههود
تعداد آیات سوره۱۲۳
شماره آیه۳۴
شماره جزء۱۲
شماره حزب۴۵
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۳۴ سوره هود سی و چهارمین آیه از یازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. این آیه به سخنان و راهنمایی‌های نوح نسبت به قومش اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ ۚ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ آیهٔ ۳۴ از سورهٔ ۱۱ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و اگر بخواهم شما را اندرز بگويم، اندرز من - چنانچه خداوند بخواهد شما را گمراه سازد - به شما سودي نمي‌رساند، و او پروردگارتان است و به‌سوی او باز گردانده مي‌شويد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و اگر من بخواهم در حق شما خیر خواهی کنم، در صورتی که خداوند بخواهد شما را بیراه گذارد، خیرخواهی من سودی به حال شما نخواهد کرد، او پروردگار شماست و به سوی او باز گردانده می‌شوید»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث سخنان نوح با قومش را چنین بازگو کرده است: «(اما چه سود که) هر گاه خدا بخواهد شما را (بخاطر گناهان‌تان) گمراه سازد و من بخواهم شما را اندرز دهم اندرز من فایده‌ای بحالتان نخواهد داشت، او پروردگار شماست و به سوی او بازگشت خواهید نمود.» به گفته مکارم، منظور از گمراه کردن خداوند در اینجا اینست که گاهی از انسان‌ها اعمالی سر می‌زند و استمرار می‌یابد که نتیجه آن گمراهی و انحراف همیشگی از راه حق است و چنان بر دیده‌های آنان پرده افکنده می‌شود که دیگر نور و روشنایی هدایت و حقیقت را نمی‌بینند. لذا این مطلب را نمی‌توان از مسائل جبری عنوان کرد. بلکه به عکس کاملا با اختیار و آزادی انسان مربوط است و در این زمینه آنچه که به خدا مربوط است این است که در چنان اعمالی، چنین نتایجی و اثری را قرار داده است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره هود، یازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۱۲، ۱۷ و ۱۱۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره هود، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.