آیه ۱۱۳ سوره هود
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | هود | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۳ | ||||
| شماره آیه | ۱۱۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱۳ سوره هود صد و سیزدهمین آیه از یازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به مسلمانان فرمان داده شده است که بر ستمگران و بر غیر خدا تکیه و اعتماد نکنند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«به ستمکاران گرايش پيدا نکنيد که آتش دوزخ به شما خواهد رسيد، و جز خدا دوستان و سرپرستاني نداريد، و ياري نميگرديد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به ستمپیشگان [مشرک] گرایش نیابید که آتش دوزخ به شما خواهد رسید و در برابر خداوند سروری ندارید، و یاری نیز نخواهید یافت»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه فرمان عدم اعتماد به ظالمان و کفار صادر کرده و نتیجه این کار را نیز ورود در آتش جهنم بیان نموده است. براساس متن آیه آمده است که تکیه بر ظالمان نکنید که موجب میشود آتش شما را فرو گیرد و در آن حال جز خدا هیچ ولی و سرپرستی نخواهید داشت و یاری نمیشوید.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره هود، یازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۱۲، ۱۷ و ۱۱۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره هود، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۴۰۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۱: ۵۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۲۵۹-۲۶۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره هود»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۷۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
