آیه ۷۷ سوره هود
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | هود | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۳ | ||||
| شماره آیه | ۷۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۷ سوره هود هفتاد و هفتمین آیه از یازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به آمدن فرشتگان مأمور عذاب قوم لوط به نزد پیامبر ایشان «لوط» اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالَ هَٰذَا يَوْمٌ عَصِيبٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هنگامي که فرستادگان ما پيش لوط آمدند از آنان اندوهگين شد و از اينکه قدرت دفاع از ايشان را نداشت سخت دلتنگ شد و گفت: امروز روز بسيار سختي است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون فرشتگان ما به نزد لوط آمدند از ایشان نگران شد و [از کمک به آنان] دستش کوتاه شد، و گفت امروز روزی سخت و سنگین است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن از این آیه به بعد به ماجرا و چگونگی هلاکت و نزول عذاب بر قوم لوط میپردازد و در این آیه به عنوان مقدمه، به آمدن فرشتگان مأمور عذاب اشاره دارد و اینکه لوط از آمدن آنان بسیار نگران و اندوهگین گردید و چنین گفت: «امروز روزی سخت و سنگین است.» به گفته مکارم، در لغت «سیئ» (از ماده ساء) به معنی بدحال شدن و ناراحت گشتن است و «ذرع» را بعضی به معنی قلب و بعضی به معنی خلق گرفتهاند. بنابراین «ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً» یعنی دلش به خاطر این میهمانهای ناخوانده در چنین شرایط سختی تنگ و ناراحت شد. همچنین فخر رازی در تفسیرش آورده است که «ذرع» در این گونه موارد به معنی طاقت است. لغت «عصیب» نیز (از ماده عَصب) به معنی بستن چیزی به یکدیگر است و از آنجا که حوادث سخت و ناراحت کننده انسان را در هم میپیچد و گویی در لابلای ناراحتی قرار میدهد، عنوان «عصیب» به آن گفته میشود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره هود، یازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۱۲، ۱۷ و ۱۱۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره هود، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۳۷۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۵۰۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۱۷۸-۱۸۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره هود»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۷۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
