بدون تصویر

آیه ۴۷ سوره قصص

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۴۷ سوره قصص
مشخصات قرآنی
نام سورهقصص
تعداد آیات سوره۸۸
شماره آیه۴۷
شماره جزء۲۰
شماره حزب۷۸
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۷ سوره قصص چهل و هفتمین آیه از بیست و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. این آیه به فایده وجود و فرستادن پیامبران برای مردم اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَلَوْلَا أَنْ تُصِيبَهُمْ مُصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ آیهٔ ۴۷ از سورهٔ ۲۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«اگر (پيش از فرستادن پيامبر) بلا و عذابي به خاطر اعمالشان گريبانگيرشان می‌گرديد، می‌گفتند: پروردگارا! چرا به‌سوی ما پيامبري نفرستادي تا از آيات تو پيروي كنيم و از مؤمنان باشيم؟!»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و اگر به خاطر کار و کردار پیشینشان مصیبتی به آنان نمی‌رسید [و عذابی بر آنان نمی‌فرستادیم‌] می‌گفتند پروردگارا چرا پیامبری به سوی ما نفرستادی که از آیات تو پیروی کنیم و از مؤمنان باشیم‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند:‌ قرآن در آیه به این نکته تأکید دارد که خداوند با فرستادن پیامبران برای امت‌های مختلف مردم در طول تاریخ،‌ با آنان اتمام حجت کرده است. چراکه او هرگز پیش از فرستادن پیامبری و انذار دادن مردم، هیچ قومی را به خاطر گناهان بدی‌هایشان هلاک و نابود نکرده است. همچنین این آیه در حقیقت پاسخ به سؤال مقدر کسانی است که می‌گویند: «چرا برای ما پیامبری نفرستادی تا ما با پیروی از او و آیات الهی از مؤمنان شویم؟!»[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره قصص، بیست و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره نحل و پیش از سوره اسراء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۵۲ تا ۵۵) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره قصص، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.