آیه ۳۴ سوره قصص
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | قصص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۳۴ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۷۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۴ سوره قصص سی و چهارمین آیه از بیست و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به گفتگوی موسی با خداوند و درخواستهای او از خداوند اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَأَخِي هَارُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّي لِسَانًا فَأَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُصَدِّقُنِي ۖ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و برادرم هارون از من زبانآورتر است، پس او را با من بفرست تا ياور من باشد و مرا تصديق نمايد من میترسم از آنكه مرا تكذيب كنند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و برادرم هارون از من گشاده زبانتر است، او را یاور من بفرست که به صدق من گواهی دهد که من میترسم مرا دروغگو بدانند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیه قبل، موسی از خداوند درخواست کرد که برای انجام مأموریت و هدایت مردم، برادرش هارون را به عنوان یاور و پشتیبانش به همراه او بفرستد. او در آیه دلیل این درخواست را نیز زبان فصیحتر هارون عنوان میکند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره قصص، بیست و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نحل و پیش از سوره اسراء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۵۲ تا ۵۵) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره قصص، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۹۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۴۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۸۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۸۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۷۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره قصص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۲۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
