آیه ۱۷ سوره قصص
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | قصص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۷۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۷ سوره قصص هفدهمین آیه از بیست و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به شکرگزاری موسی به درگاه خداوند اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ رَبِّ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًا لِلْمُجْرِمِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«گفت: پروردگارا! به پاس نعمتهايي كه به من دادهاي من هرگز پشتيبان گناهكاران نخواهم بود»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«گفت پروردگارا به خاطر لطفی که در حق من کردی هرگز پشتیبان گناهکاران نخواهم شد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به ادامه شرح سرگذشت موسی پرداخته است. برطبق آیه هنگامیکه خداوند موسی را از دست دشمنان نجات داد و گرفتاریهای قتل آن مرد فرعونی را از او برطرف نمود، به درگاه خداوند اینگونه شکر کرد و گفت: «به شکرانه این نعمت که مرا مشمول عفو خود قرار دادی و در چنگال دشمنان گرفتار نساختی و به شکرانه تمام نعمتهایی که از آغاز تاکنون به من مرحمت کردی؛ من هرگز پشتیبانی از مجرمان نخواهم کرد و یار ستمکاران نخواهم بود.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره قصص، بیست و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نحل و پیش از سوره اسراء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۵۲ تا ۵۵) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره قصص، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۸۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۱۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۸۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۸۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۴۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره قصص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۲۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
