آیه ۱۰ سوره قصص
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | قصص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۰ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۷۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۰ سوره قصص دهمین آیه از بیست و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به وضعیت مادر موسی پس از افکندن او به نیل و آرام شدن قلب او به قدرت ایمان و خواست خداوند اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَأَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَىٰ فَارِغًا ۖ إِنْ كَادَتْ لَتُبْدِي بِهِ لَوْلَا أَنْ رَبَطْنَا عَلَىٰ قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و دل مادر موسي تهي (از صبر و قرار) شد، و اگر دل او را استوار نمیداشتيم تا از زمرة باورمندان باشد نزديك بود او را آشكار سازد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و دل مادر موسی به کلی [از امید و شکیب] خالی شد، چنانکه نزدیک بود، اگر دلش را گرم نمیکردیم که از باور دارندگان باشد، راز او را آشکار کند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه از حال و روز مادر موسی پس از انداختن فرزندش به دریای نیل چنین خبر داده است: «قلب مادر موسی از همه چیز (جز یاد فرزندش) تهی گشت و اگر قلب او را به وسیله ايمان و امید محکم نکرده بودیم؛ نزدیک بود مطلب را افشا کند.» به گفته مکارم، «فارغ» به معنی خالی است و در اینجا منظور خالی از همه چیز جز از یاد موسی است، هر چند بعضی از مفسران آن را به معنی خالی بودن از غم و اندوه گرفتهاند یا خالی از الهام و مژدهای که قبلا به او داده شده بود، ولی با توجه به جملهها این تفسیرها صحیح به نظر نمیرسد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره قصص، بیست و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نحل و پیش از سوره اسراء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۵۲ تا ۵۵) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره قصص، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۸۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۸۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۸۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۲-۳۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره قصص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۲۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
