آیه ۷۴ سوره هود
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | هود | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۳ | ||||
| شماره آیه | ۷۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۴ سوره هود هفتاد و چهارمین آیه از یازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به گفتگوی ابراهیم با میهمانان خاصش (فرشتگان مأمور عذاب قوم لوط) اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَىٰ يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس هنگامي که ترس از ابراهيم دور شد و مژده بدو رسيد، دربارۀ قوم لوط با فرستادگان ما به مجادله پرداخت»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون ترس از ابراهیم دور شد، و بشارت به او رسید، درباره قوم لوط [به قصد شفاعت] با ما به چون و چرا پرداخت»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه سرگذشت ابراهیم، قرآن از گفتگو و بحث کردن ابراهیم با فرشتگان مأمور عذاب قوم لوط سخن گفته است. بر اساس متن آیه، زمانیکه ترس ابراهیم برطرف شد و خبر و بشارت فرشتگان درمورد تولد فرزندش را نیز شنید، به قصد شفاعت با فرشتگان، درباره مسئله عذاب قوم لوط به بحث و مجادله پرداخت.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره هود، یازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۱۲، ۱۷ و ۱۱۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره هود، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۳۷۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۴۷۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۱۷۴-۱۷۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره هود»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۷۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
