آیه ۴۰ سوره روم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۰ سوره روم''' چهلمین [[آیه]] از سیامین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۰ سوره روم''' چهلمین [[آیه]] از سیامین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. موضوع آیه مسئله مبدأ و [[معاد]] است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه برای [[خداوند]] چهار وصف آمده است: [[خلقت]]، روزی دادن، [[مرگ|میراندن]] و [[رستاخیز|زنده کردن]]. سپس به این نکته متذکر میشود که آیا خدایان ساختگی و شریکانی که [[مشرکان]] برای [[خدا]] قرار دادهاند؛ توانایی این کارها را دارند؟! و خداوند [[منزه]] و برتر از هر آنچه شریک خدا قرار میدهند؛ دانسته شده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۴۷-۴۴۸|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | روم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۰ | ||||
| شماره آیه | ۴۰ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۰ سوره روم چهلمین آیه از سیامین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه مسئله مبدأ و معاد است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ۖ هَلْ مِنْ شُرَكَائِكُمْ مَنْ يَفْعَلُ مِنْ ذَٰلِكُمْ مِنْ شَيْءٍ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«خداوند ذاتي است که شمارا آفريد آنگاه به شما روزي داد سپس شمارا ميميراند سپس دوباره زندهتان ميکند آيا در ميان انبازهايتان کسي هست که چيزي از اين (کارها) را انجام دهد؟! خدا پاک و منزّه ميباشد و از آنچه شريک او ميسازيد بسي بالاتر است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«خداوند کسی است که شما را آفرید و سپس روزیتان بخشید، سپس شما را میمیراند، سپس زنده میدارد، آیا از شریکانی که قائلید هیچ کدام هست که چیزی از این کارها را انجام دهد؟ او منزه و از آنچه شریکش میآورند فراتر است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه برای خداوند چهار وصف آمده است: خلقت، روزی دادن، میراندن و زنده کردن. سپس به این نکته متذکر میشود که آیا خدایان ساختگی و شریکانی که مشرکان برای خدا قرار دادهاند؛ توانایی این کارها را دارند؟! و خداوند منزه و برتر از هر آنچه شریک خدا قرار میدهند؛ دانسته شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره روم، سیامین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۰۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲۸۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۴۴۷-۴۴۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره روم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
