آیه ۸۱ سوره هود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۸۱ سوره هود''' هشتاد و یکمین [[آیه]] از یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۸۱ سوره هود''' هشتاد و یکمین [[آیه]] از یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به دلداری دادن [[لوط]] و دادن [[فرمان]] به خروج از شهر به او و خانوادهاش توسط [[فرشتگان]] مأمور [[عذاب]] اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه، ساعاتی پیش از نزول [[عذاب]] بر [[قوم لوط]] و سفارشهای مأموران عذاب به لوط را به تصویر کشیده است. برطبق متن آیه، [[فرشتگان]] چون ناراحتی و نگرانی و پریشانی لوط را دیدند، به او گفتند: «ای لوط ما فرستادگان [[پروردگار]] تو هستیم. بدان که آنان هرگز به تو دسترسی پیدا نمیکنند. اکنون، در دل شب همراه با خانوادهات از شهر بیرون برو و هیچ کدامتان به پشت سرش هم نگاه نکند. تنها زنت باقی میماند که او نیز با هلاک شدگان خواهد بود. بدان که وعدهگاه ایشان [[صبح]] است. آیا صبح نزدیک نیست؟!»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۸۶-۱۸۹|ج=۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | هود | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۳ | ||||
| شماره آیه | ۸۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸۱ سوره هود هشتاد و یکمین آیه از یازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به دلداری دادن لوط و دادن فرمان به خروج از شهر به او و خانوادهاش توسط فرشتگان مأمور عذاب اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالُوا يَا لُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ ۖ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ ۖ إِنَّهُ مُصِيبُهَا مَا أَصَابَهُمْ ۚ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۚ أَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«گفتند: اي نوح! ما فرستادگان پروردگارت هستيم، آنان به تو نخواهند رسيد، خانوادهات را در پاسي از شب ببر و نبايد كسي از شما به پشت سر خود بنگرد، مگر همسرت كه هر آنچه به آنان برسد به او (هم) خواهد رسيد، همانا موعد ايشان صبح است، آيا صبح نزديك نيست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[فرشتگان] گفتند ای لوط ما فرستادگان پروردگارت هستیم [بدان که] آنان هرگز به تو نخواهند رسید، پس پاسی از شب گذشته خانوادهات را همراه ببر و هیچیک از شما باز پس ننگرد، مگر زنت که به او همان بلایی که به آنان میرسد، خواهد رسید، بدان که وعدهگاه آنان صبح است، آیا صبح نزدیک نیست؟»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه، ساعاتی پیش از نزول عذاب بر قوم لوط و سفارشهای مأموران عذاب به لوط را به تصویر کشیده است. برطبق متن آیه، فرشتگان چون ناراحتی و نگرانی و پریشانی لوط را دیدند، به او گفتند: «ای لوط ما فرستادگان پروردگار تو هستیم. بدان که آنان هرگز به تو دسترسی پیدا نمیکنند. اکنون، در دل شب همراه با خانوادهات از شهر بیرون برو و هیچ کدامتان به پشت سرش هم نگاه نکند. تنها زنت باقی میماند که او نیز با هلاک شدگان خواهد بود. بدان که وعدهگاه ایشان صبح است. آیا صبح نزدیک نیست؟!»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره هود، یازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۱۲، ۱۷ و ۱۱۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره هود، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۳۸۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۵۰۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۱۸۶-۱۸۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره هود»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۷۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
