آیه ۸۲ سوره هود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۸۲ سوره هود''' هشتاد و دومین [[آیه]] از یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۸۲ سوره هود''' هشتاد و دومین [[آیه]] از یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به چگونگی نزول [[عذاب]] الهی و هلاکت [[قوم لوط]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] از نحوه هلاکت و از بین رفتن قوم لوط اینگونه سخن گفته است: «هنگامی که [[فرمان]] ما فرا رسید آن (شهر و دیار) را زیر و رو کردیم و بارانی از سنگ (گِلهای متحجر متراکم) بر روی هم بر آنها نازل نمودیم.» به گفته مکارم، «سجیل» در اصل یک کلمه فارسی است که از «سنگ و گِل» گرفته شده است. (بنابراین چیزی است که نه کاملاً مانند سنگ سخت شده و نه همچون گِل سست است بلکه چیزی میان آن دو میباشد.) و «منضود» از ماده «نضد» به معنی رویهم قرار گفتن و پی در پی آمدن است. (یعنی این باران سنگ آن چنان سریع و پی در پی بود که گویی سنگها برهم سوار میشدند.)<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۸۹|ج=۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۴۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | هود | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۳ | ||||
| شماره آیه | ۸۲ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸۲ سوره هود هشتاد و دومین آیه از یازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به چگونگی نزول عذاب الهی و هلاکت قوم لوط اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و هنگامي كه فرمان ما در رسيد آن را زيرورو نموديم و آنجا را با سنگ گل و (به طور) پياپي سنگباران كرديم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«چون فرمان ما در رسید آن را زیر و زبر کردیم و بر آن سنگپارههایی از سنگ-گل پیاپی فرو باریدیم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن از نحوه هلاکت و از بین رفتن قوم لوط اینگونه سخن گفته است: «هنگامی که فرمان ما فرا رسید آن (شهر و دیار) را زیر و رو کردیم و بارانی از سنگ (گِلهای متحجر متراکم) بر روی هم بر آنها نازل نمودیم.» به گفته مکارم، «سجیل» در اصل یک کلمه فارسی است که از «سنگ و گِل» گرفته شده است. (بنابراین چیزی است که نه کاملاً مانند سنگ سخت شده و نه همچون گِل سست است بلکه چیزی میان آن دو میباشد.) و «منضود» از ماده «نضد» به معنی رویهم قرار گفتن و پی در پی آمدن است. (یعنی این باران سنگ آن چنان سریع و پی در پی بود که گویی سنگها برهم سوار میشدند.)[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره هود، یازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۱۲، ۱۷ و ۱۱۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره هود، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۳۸۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۵۰۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۱۸۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره هود»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۷۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
