آیه ۱۹ سوره روم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۹ سوره روم''' نوزدهمین [[آیه]] از سیامین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۹ سوره روم''' نوزدهمین [[آیه]] از سیامین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. موضوع آیه مسئله [[معاد]] و پایان دنیاست. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه به این مطلب اشاره دارد که صحنههای معاد در زندگی روزمره انسانها مرتب تکرار میشود و رفت و آمد پی در پی فصلها، انسانها را به این نکته رهنمون میشود که [[رستاخیز]] عمومی در پایان جهان نیز به همین شکل واقع خواهد شد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۸۴-۳۸۷|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۰۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | روم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۰ | ||||
| شماره آیه | ۱۹ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۹ سوره روم نوزدهمین آیه از سیامین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه مسئله معاد و پایان دنیاست.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَيُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ وَكَذَٰلِكَ تُخْرَجُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«زنده را از مرده و مرده را از زنده برميآورد و زمين را پس از پژمرده شدنش زنده ميسازد، و بدينسان (در روز قيامت از قبرها) بيرون آورده ميشويد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«زنده را از مرده بر میآورد و مرده را از زنده، و زمین را پس از پژمردنش زنده [و بارور] میدارد، و بدینسان شما نیز برانگیخته شوید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه به این مطلب اشاره دارد که صحنههای معاد در زندگی روزمره انسانها مرتب تکرار میشود و رفت و آمد پی در پی فصلها، انسانها را به این نکته رهنمون میشود که رستاخیز عمومی در پایان جهان نیز به همین شکل واقع خواهد شد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره روم، سیامین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۸۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲۲۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۸۴-۳۸۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره روم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
