آیه ۸ سوره روم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
''' | '''آیه ۸ سوره روم''' هشتمین [[آیه]] از سیامین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به کسانیکه از مسئله [[معاد]] غافلند، این نکته را تذکر میدهد که با نگاه به [[آیات آفاقی]] حقانیت وجود [[خداوند]] را بیابند و بار دیگر [[وجدان]] کنند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آيه به غافلان از [[آخرت]] و معاد چنین میگوید: «آیا آنها در دل خود نینديشیدند که خداوند آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است، جز به [[حق]] و برای زمان معینی نیافریده، ولی بسیارى از مردم لقاى [[پروردگار|پروردگارشان]] را منکرند.» به گفته مکارم، دو نکته بسیار مهم در آیه تذکر داده شده است: نخست به حق [[آفرینش|آفریده]] شدن جهان و دیگری زوال و فانی بودن این نظام هستی و با توجه به اینکه [[خالق]] این جهان [[حکیم (اسماء الحسنی)|حکیم]] است، لذا محال است [[خلقت]] این عالم بیهوده بوده و پس از این جهان، جهان دیگری وجود دارد که هدف اصلی از خلقت بوده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۷۱-۳۷۳|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۵۹
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | روم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۰ | ||||
| شماره آیه | ۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸ سوره روم هشتمین آیه از سیامین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به کسانیکه از مسئله معاد غافلند، این نکته را تذکر میدهد که با نگاه به آیات آفاقی حقانیت وجود خداوند را بیابند و بار دیگر وجدان کنند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ ۗ مَا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُسَمًّى ۗ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آيا به ضمير خود نميانديشند که خداوند آسمانها و زمين و آنچه را که درميان آنهاست جز به حق و براي مدت زمان معيني نيافريده است؟! و به راستي بسياري از مردم به ملاقات پروردگارشان باور ندارند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آیا در دلهای خویش نیندیشیدهاند که خداوند آسمانها و زمین را و آنچه ما بین آنهاست، جز به حق و سرآمد معین نیافریده است، و بیگمان بسیاری از مردم لقای پروردگارشان را منکرند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آيه به غافلان از آخرت و معاد چنین میگوید: «آیا آنها در دل خود نینديشیدند که خداوند آسمانها و زمین و آنچه را میان آن دو است، جز به حق و برای زمان معینی نیافریده، ولی بسیارى از مردم لقاى پروردگارشان را منکرند.» به گفته مکارم، دو نکته بسیار مهم در آیه تذکر داده شده است: نخست به حق آفریده شدن جهان و دیگری زوال و فانی بودن این نظام هستی و با توجه به اینکه خالق این جهان حکیم است، لذا محال است خلقت این عالم بیهوده بوده و پس از این جهان، جهان دیگری وجود دارد که هدف اصلی از خلقت بوده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره روم، سیامین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۸۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲۲۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۷۱-۳۷۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره روم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
