آیه ۱۸ سوره روم: تفاوت میان نسخهها
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
(←محتوا) |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به دو زمان از شبانه روز (هنگام عصرگاه و زوال ظهر) به حمد و سپاس خداوند باید پرداخته شود. به گزارش مکارم، در این دو آیه اخیر، ذکر چهار وقت (صبح، شام، عصر و ظهر) ممکن است کنایه از دوام و همیشگى تسبیح و حمد الهی باشد. برخی [[مفسران]] نیز این چهار وقت را اشاره به وقتهای [[نمازهای یومیه]] دانستهاند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۸۳-۳۸۴|ج=۱۶}}</ref> | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به دو زمان از شبانه روز (هنگام عصرگاه و زوال ظهر) اشاره دارد که به حمد و سپاس خداوند باید پرداخته شود. به گزارش مکارم، در این دو آیه اخیر، ذکر چهار وقت (صبح، شام، عصر و ظهر) ممکن است کنایه از دوام و همیشگى تسبیح و حمد الهی باشد. برخی [[مفسران]] نیز این چهار وقت را اشاره به وقتهای [[نمازهای یومیه]] دانستهاند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۸۳-۳۸۴|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۲۴
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | روم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۰ | ||||
| شماره آیه | ۱۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۸ سوره روم هجدهمین آیه از سیامین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به دو زمان دیگر از شبانه روز اشاره دارد که به حمد و سپاس الهی باید پرداخته شود.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و در آسمانها و زمين و به هنگام عصر و زماني که به دم ظهر رسيدهاید خداي را ستايش نماييد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و در آسمانها و زمین سپاس او راست، و هنگامی که در عصر وارد شوید و هنگامی که به نیمروز رسید [هم تسبیح گویید]»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به دو زمان از شبانه روز (هنگام عصرگاه و زوال ظهر) اشاره دارد که به حمد و سپاس خداوند باید پرداخته شود. به گزارش مکارم، در این دو آیه اخیر، ذکر چهار وقت (صبح، شام، عصر و ظهر) ممکن است کنایه از دوام و همیشگى تسبیح و حمد الهی باشد. برخی مفسران نیز این چهار وقت را اشاره به وقتهای نمازهای یومیه دانستهاند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره روم، سیامین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۸۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲۲۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۸۳-۳۸۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره روم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
