آیه ۳۴ سوره روم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۴ سوره روم''' سی و چهارمین [[آیه]] از سیامین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۴ سوره روم''' سی و چهارمین [[آیه]] از سیامین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه [[مشرکانی]] که به [[خدا]] پشت کرده و به [[کفران نعمت]] روی میآورند؛ به مسئله [[معاد]] و پایان یافتن دنیا تهدید و هشدار میدهد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: برطبق این آیه، خداوند نسبت به مشرکانی که به او [[کفر]] میورزند و کفران نعمت میکنند، به سنت [[امهال]] وامیگذارد و آنها را به بهره بردن از لذات زودگذر دنیا مشغول و رها میسازد. اما به زودی آنها را به مسئله [[مرگ]] و [[قیامت]] موردبازخواست و مجازات قرار خواهد داد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۳۴|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۰۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | روم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۰ | ||||
| شماره آیه | ۳۴ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۴ سوره روم سی و چهارمین آیه از سیامین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه مشرکانی که به خدا پشت کرده و به کفران نعمت روی میآورند؛ به مسئله معاد و پایان یافتن دنیا تهدید و هشدار میدهد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ ۚ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«تا سرانجام دربارۀ آنچه که به آنان بخشيديم ناسپاسي کنند پس بهرهمند شويد اما خواهيد دانست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«تا سرانجام درباره آنچه به ایشان بخشیدهایم کفران پیشه کنند، و [از ظواهر زندگی] بهره برید، زودا که [حقیقت را] بدانید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: برطبق این آیه، خداوند نسبت به مشرکانی که به او کفر میورزند و کفران نعمت میکنند، به سنت امهال وامیگذارد و آنها را به بهره بردن از لذات زودگذر دنیا مشغول و رها میسازد. اما به زودی آنها را به مسئله مرگ و قیامت موردبازخواست و مجازات قرار خواهد داد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره روم، سیامین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۰۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲۵۶.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۴۳۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره روم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
