آیه ۵۸ سوره قصص: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵۸ سوره قصص''' پنجاه و هشتمین [[آیه]] از بیست و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵۸ سوره قصص''' پنجاه و هشتمین [[آیه]] از بیست و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه پاسخ به کسانی است که به خاطر منافع شخصی خویش، حاضر به پذیرش و [[ایمان]] به [[اسلام]] نشدند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیه قبل، آیه موردبحث چنین آورده است: «بسیاری از شهرها و آبادیهایی که بر اثر فزونی [[نعمت]] مست و [[مغرور]] شده بود؛ هلاک کردیم. این خانههای آنهاست (که ویران شده) و بعد از آنها جز اندکی کسی در آن سکونت نکرد و ما [[ارث|وارث]] آنان بودیم.» به گفته مکارم، «بطرت» (از ماده بَطَر) به معنای [[طغیان]] و [[غرور]] بر اثر فزونی نعمت است. همچنین تعبیر به «کُنَّا نَحْنُ الْوارِثِینَ» اشاره به خالی ماندن آن دیار است و نیز اشارهای است به مالکیت حقیقى [[خداوند]] نسبت به همه چیز.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۲۷-۱۲۹|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۲۵
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | قصص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۵۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۷۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۸ سوره قصص پنجاه و هشتمین آیه از بیست و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه پاسخ به کسانی است که به خاطر منافع شخصی خویش، حاضر به پذیرش و ایمان به اسلام نشدند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا ۖ فَتِلْكَ مَسَاكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًا ۖ وَكُنَّا نَحْنُ الْوَارِثِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و چه بسيار شهرها را نابود ساختيم كه (اهالي آنها) در زندگي خود مست و مغرور شده و سركشي كرده بودند اين خانههاي ايشان است كه بعد از آنان جز مدت اندكي مورد سكونت قرار نگرفته است و ما خودمان مالك و صاحب (ديار آنان) شديم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چه بسیار شهرها که از [شدت رفاه] زندگانیشان سرمستی میکردند نابود کردیم و این خانههایشان است که پس از آنان جز اندکی مسکون نبوده است، و ما خود وارثانیم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیه قبل، آیه موردبحث چنین آورده است: «بسیاری از شهرها و آبادیهایی که بر اثر فزونی نعمت مست و مغرور شده بود؛ هلاک کردیم. این خانههای آنهاست (که ویران شده) و بعد از آنها جز اندکی کسی در آن سکونت نکرد و ما وارث آنان بودیم.» به گفته مکارم، «بطرت» (از ماده بَطَر) به معنای طغیان و غرور بر اثر فزونی نعمت است. همچنین تعبیر به «کُنَّا نَحْنُ الْوارِثِینَ» اشاره به خالی ماندن آن دیار است و نیز اشارهای است به مالکیت حقیقى خداوند نسبت به همه چیز.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره قصص، بیست و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نحل و پیش از سوره اسراء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۵۲ تا ۵۵) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره قصص، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۸۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۹۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۹۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۱۲۷-۱۲۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره قصص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۲۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
