آیه ۵۳ سوره نمل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵۳ سوره نمل''' پنجاه و سومین [[آیه]] از بیست و هفتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵۳ سوره نمل''' پنجاه و سومین [[آیه]] از بیست و هفتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه به نجات [[مؤمنان]] و افراد با [[تقوا]] که در میان [[قوم ثمود]] بودند، اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: به دنبال آیه قبلی، آیه موردبحث به این نکته اشاره دارد که [[خداوند]] از میان آن قوم فاسد و طغیانگر افراد مؤمن و با تقوایشان را از هلاکت بازداشت و آنان از [[عذاب]] عمومی و دسته جمعی قومشان به خاطر [[ایمان|ایمانی]] که داشتند؛ نجات داد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۹۸-۴۹۹|ج=۱۵}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۴۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نمل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۳ | ||||
| شماره آیه | ۵۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۹ | ||||
| شماره حزب | ۷۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۳ سوره نمل پنجاه و سومین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به نجات مؤمنان و افراد با تقوا که در میان قوم ثمود بودند، اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَأَنْجَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و كساني را كه ايمان آورده و تقوا پيشه كرده بودند، نجات داديم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و کسانی را که ایمان آوردند و پروا و پرهیز ورزیدند نجات دادیم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: به دنبال آیه قبلی، آیه موردبحث به این نکته اشاره دارد که خداوند از میان آن قوم فاسد و طغیانگر افراد مؤمن و با تقوایشان را از هلاکت بازداشت و آنان از عذاب عمومی و دسته جمعی قومشان به خاطر ایمانی که داشتند؛ نجات داد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۵۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۵۲۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۸۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۸۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۴۹۸-۴۹۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نمل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۲۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
