آیه ۴۷ سوره نمل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نمل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۳ | ||||
| شماره آیه | ۴۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۹ | ||||
| شماره حزب | ۷۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۷ سوره نمل چهل و هفتمین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به عکس العمل و سخنان ناروایی که قوم ثمود در برابر دعوت صالح داشتند، اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَعَكَ ۚ قَالَ طَائِرُكُمْ عِنْدَ اللَّهِ ۖ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«گفتند: ما تو و كساني را كه با تو هستند به فال بد گرفتهايم گفت: فال بدتان نزد خداوند است، بلكه شما گروهي هستيد كه آزموده میشويد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«گفتند ما به تو و همراهانت فال بد زدهایم گفت فال شما با خداست، بلکه شما قومی هستید که در معرض آزمونید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه از سخنان و نسبتهای ناروایی که قوم ثمود درباره صالح روا داشتند، چنین یاد کرده است: «آنها گفتند: ما تو و کسانی را که با تو هستند به فال بد گرفتیم (صالح) گفت: فال بد (و نیک) نزد خداست (و همه مقدراتتان به قدرت او تعیین میگردد) شما گروهی هستید که مورد آزمایش قرار گرفتهاید.» به گفته مکارم، «تطیر» (از ماده طیر) به معنی پرنده است و چون عرب فال بد را غالبا بوسیله پرندگان میزد؛ عنوان «تطیر» به معنی فال بد زدن آمده است، در برابر «تفال» که به معنی فال نیک زدن است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۵۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۵۲۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۸۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۸۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۴۹۰-۴۹۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نمل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۲۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
