آیه ۱۴ سوره نمل

آیه ۱۴ سوره نمل چهاردهمین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:^[۱]^[۲]

وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:^[۳]

«و معجزات را درحاليكه دل‌هايشان آن را بارور داشت از روي ستم و سركشي انكار كردند بنگر كه سرانجام تباهكاران چگونه شد؟»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:^[۴]

«و آنها را از در ستم و سرکشی انکار کردند، و حال آنکه دلهایشان آنها را باور داشت، بنگر که سرانجام اهل فساد چگونه بود»

مکارم شیرازی از مفسران شیعه …^[۵]

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.^[۶]

خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.