آیه ۸۴ سوره هود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۸۴ سوره هود''' هشتاد و چهارمین [[آیه]] از یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۸۴ سوره هود''' هشتاد و چهارمین [[آیه]] از یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. از این آیه به بعد، داستان سرگذشت [[شعیب]] [[پیامبر]] و مردم [[مدین]] آغاز و شرح داده میشود. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در آیه، از فرستاده شدن پیامبر دیگری به نام شعیب سخن گفته که برای [[هدایت]] مردم سرزمین مدین در آنجا [[مبعوث]] شد. شعیب نیز مانند سایر [[پیامبران]] الهی با گفتن این جملات، قوم خود را هشدار و [[انذار]] میکرد: «ای قوم من! «[[الله]]» را [[پرستش]] کنید که جز او [[معبود]] دیگری برای شما نیست و پیمانه و وزن را کم نکنید (و دست به [[کم فروشی]] نزنید.) من خیر خواه شما هستم و من از [[عذاب]] روز فراگیر بر شما بیمناکم!»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۹۹-۲۰۱|ج=۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۱۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | هود | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۳ | ||||
| شماره آیه | ۸۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸۴ سوره هود هشتاد و چهارمین آیه از یازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. از این آیه به بعد، داستان سرگذشت شعیب پیامبر و مردم مدین آغاز و شرح داده میشود.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۚ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ وَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ ۚ إِنِّي أَرَاكُمْ بِخَيْرٍ وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُحِيطٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و بهسوی قوم مدين برادرشان شعيب را فرستاديم، گفت: اي قوم من! خدا را بپرستيد، شما جز او معبود (راستيني) نداريد، و از پيمانه و ترازو مكاهيد، من شما را خوب و در آسايش ميبينم، و من بر شما از عذاب روز فراگير ميترسم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به سوی قوم مدین، برادرشان شعیب را [فرستادیم]، گفت ای قوم من، خداوند را که جز او خدایی ندارید، بپرستید، و در پیمانه و ترازو کم مگذارید، چرا که من شما را در رفاه و ثروت میبینم، و بر شما از عذاب روزی فراگیر میترسم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه، از فرستاده شدن پیامبر دیگری به نام شعیب سخن گفته که برای هدایت مردم سرزمین مدین در آنجا مبعوث شد. شعیب نیز مانند سایر پیامبران الهی با گفتن این جملات، قوم خود را هشدار و انذار میکرد: «ای قوم من! «الله» را پرستش کنید که جز او معبود دیگری برای شما نیست و پیمانه و وزن را کم نکنید (و دست به کم فروشی نزنید.) من خیر خواه شما هستم و من از عذاب روز فراگیر بر شما بیمناکم!»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره هود، یازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۱۲، ۱۷ و ۱۱۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره هود، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۳۸۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۵۳۷.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۱۹۹-۲۰۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره هود»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۷۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
