آیه ۹۰ سوره هود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۹۰ سوره هود''' نودمین [[آیه]] از یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۹۰ سوره هود''' نودمین [[آیه]] از یازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. آخرین بخش از سخنان [[شعیب]] با مردم [[مدین]] در این آیه بیان شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] از دو راهکاری که شعیب به قومش آموزش داد تا جبران گذشته و [[گناهان|گناهانشان]] باشد، براساس متن آیه چنین بوده است: «از [[پروردگار]] خود [[آمرزش]] بطلبید و به سوی او بازگردید که پروردگارم مهربان و دوستدار (بندگان [[توبه]] کار) است.» به گزارش مکارم، «[[ودود]]» ([[صیغه مبالغه]] از ودّ) به معنی محبت است، ذکر این کلمه بعد از کلمه «[[رحیم]]» اشاره به این است که نه تنها [[خداوند]] به حکم رحیمیتش به بندگان گنهکار توبهکار توجه دارد، بلکه از این گذشته، آنها را بسیار دوست میدارد که هر کدام از این دو (رحم و محبت) خود انگیزهای است برای پذیرش [[استغفار]] و توبه بندگان.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۱۱|ج=۹}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | هود | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۳ | ||||
| شماره آیه | ۹۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۹۰ سوره هود نودمین آیه از یازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آخرین بخش از سخنان شعیب با مردم مدین در این آیه بیان شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَاسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و از پروردگارتان آمرزش بخواهيد سپس بهسوی او برگرديد، بيگمان پروردگارم مهربان (و) دوستدار است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و از پروردگارتان آمرزش بخواهید و به درگاه او توبه کنید، که پروردگار من مهربان و دوستدار [بندگان صالح خویش] است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن از دو راهکاری که شعیب به قومش آموزش داد تا جبران گذشته و گناهانشان باشد، براساس متن آیه چنین بوده است: «از پروردگار خود آمرزش بطلبید و به سوی او بازگردید که پروردگارم مهربان و دوستدار (بندگان توبه کار) است.» به گزارش مکارم، «ودود» (صیغه مبالغه از ودّ) به معنی محبت است، ذکر این کلمه بعد از کلمه «رحیم» اشاره به این است که نه تنها خداوند به حکم رحیمیتش به بندگان گنهکار توبهکار توجه دارد، بلکه از این گذشته، آنها را بسیار دوست میدارد که هر کدام از این دو (رحم و محبت) خود انگیزهای است برای پذیرش استغفار و توبه بندگان.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره هود، یازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۱۲، ۱۷ و ۱۱۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره هود، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۸: ۳۸۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۵۳۷.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۳۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۳۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۲۱۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره هود»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۷۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
