آیه ۳۰ سوره هود
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | هود | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۳ | ||||
| شماره آیه | ۳۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۲ | ||||
| شماره حزب | ۴۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۰ سوره هود سیامین آیه از یازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه پاسخ نوح به بهانهجوییهای قومش را بیان کرده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَيَا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اي قوم من! اگر مؤمنان را طرد کنم چه کسي مرا در برابر «الله» ياري ميکند؟ آيا پند نميپذيريد؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و ای قوم من، اگر من آنان را طرد کنم، چه کسی مرا در برابر خداوند یاری خواهد کرد، چرا پند نمیگیرید؟»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث سخنان نوح در برابر قومش را چنین مطرح کرده است: «ای قوم! چه کسی مرا در برابر (مجازات خدا) یاری میدهد؛ اگر آنها را طرد کنم! آیا اندیشه نمیکنید؟» به گفته مکارم، میان «تفکر» و «تذکر» تفاوت وجود دارد. «تفکر» در حقیقت برای شناخت چیزی است هرچند هیچگونه اطلاعی از آن قبلاً نداشته باشیم، ولی «تذکر» (یادآوری) در موردی گفته میشود که انسان قبلاً با آن موضوع آشنایی داشته است، هر چند از طریق آگاهیهای فطری باشد و مسائل مورد بحث نوح با قومش نیز همه از این قبیل بوده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره هود، یازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره یونس نازل شد. از مجموع آیات این سوره، سه آیه (آیات ۱۲، ۱۷ و ۱۱۴) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره هود، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۳۳۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۲۹۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۲۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۲۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۹: ۷۶-۷۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره هود»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۷۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
