آیه ۶ سوره روم
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | روم | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۰ | ||||
| شماره آیه | ۶ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶ سوره روم ششمین آیه از سیامین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به این نکته اشاره شده است که نصرت الهی وعده خداوند است که هرگز از وعدهاش تخلف نمیکند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَعْدَ اللَّهِ ۖ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«(اين) وعدة خداست، خداوند وعدهاش را خلاف نميكند ولي بيشتر مردم نميدانند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
[این] وعده الهی است و خداوند در وعده خویش خلف نمیکند ولی بیشترینه مردم نمیدانند.
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه نصرت خداوند نسبت به مؤمنان را یک وعده الهی دانسته است که هرگز از آن تخلف صورت نمیگیرد. هرچند بسیاری از مردم نسبت به خداوند و قدرت او شناخت کافی ندارند و ممکن است که از تخلف ناپذیری وعده خدا آگاه و مطلع نباشند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره روم، سیامین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۸۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲۲۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۶۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره روم»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۰۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
