بدون تصویر

آیه ۴۴ سوره روم

از اسلامیکال
نسخهٔ تاریخ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۴۹ توسط Roshana (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۴۴ سوره روم
مشخصات قرآنی
نام سورهروم
تعداد آیات سوره۶۰
شماره آیه۴۴
شماره جزء۲۱
شماره حزب۸۲
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴۴ سوره روم چهل و چهارمین آیه از سی‌امین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. در آیه به گروه‌های مردم که در قیامت از هم جدا شده‌اند؛ اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ ۖ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ آیهٔ ۴۴ از سورهٔ ۳۰ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«هرکس کفرورزد کفرش به زيان خودش است و هرکس کارهاي نيکو انجام دهد پس (از اکنون زمينۀ عاقبت به خيري را) براي خود مهيا مي‌سازند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«هر کس کفرورزد، کیفر کفرش بر اوست، و کسانی که کرداری شایسته پیشه کنند، برای خودشان پیش‌اندیشی کرده‌اند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن گروه‌هایی از مردم که در قیامت از یکدیگر جدا شده‌اند؛ اینگونه معرفی کرده است: «هر کس کافر شود کفرش بر زیان خود او است و آنها که عمل صالح انجام دهند (پاداش الهی را) به سود خودشان آماده می‌سازند.»[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره روم، سی‌امین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره انشقاق و پیش از سوره عنکبوت نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره روم، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.