آیه ۶۲ سوره نمل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نمل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۳ | ||||
| شماره آیه | ۶۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۷۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۲ سوره نمل شصت و دومین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به حل شدن مشکلات و شکستن شوکت بتها و اجابت دعاها توسط خداوند اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ ۗ أَإِلَٰهٌ مَعَ اللَّهِ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«(آيا بتها بهترند) يا خداوندي كه به فرياد درمانده میرسد هرگاه او را به كمك بخواهند، و سختیها را دور میكند، شما را جانشين میسازد آيا با خداوند معبود به حقّي هست؟! شما بسيار كم پند میپذيريد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«یا کیست که دعای درمانده را چون بخواندش، اجابت میکند، و بلا را میگرداند، و شما را جانشینان [پیشینیان بر] روی زمین میکند آیا در جنب خداوند خدایی هست؟ چه اندک پند میگیرید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه بار دیگر برای رد باورهای مشرکان میان خداوند و بتهای بیجان مقایسهای انجام شده و بر برتری خدا تأکید شده است. براساس متن آیه چنین آمده است: «کسی که دعای مضطر را اجابت میکند و گرفتاری را برطرف میسازد و شما را خلفای زمین قرار میدهد، [او برتر است یا این بتها] آیا معبودی با خداست؟ کمتر متذکر میشوید!»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۶۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۵۳۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۸۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۸۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۵۱۷-۵۱۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نمل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۲۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
