آیه ۷۶ سوره نمل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نمل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۳ | ||||
| شماره آیه | ۷۶ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۷۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۶ سوره نمل هفتاد و ششمین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع این آیه بیان حقانیت کتاب آسمانی قرآن است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بیگمان اين قرآن براي بنیاسرائيل بيشترِ آنچه را كه در آن اختلاف دارند بيان میكند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«همانا این قرآن بیشترینه آنچه بنیاسرائیل در آن اختلاف نظر دارند بر آنان بیان میدارد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه به حقانیت قرآن و رافع اختلاف بودن آن در میان بنیاسرائیل اشاره دارد. براساس متن آیه، قرآن اکثر چیزهایی را که بنی اسرائیل در آن اختلاف دارند؛ برای آنها بیان میکند. به گفته مکارم، مسائلی همچون اختلاف یهودیان و مسیحیان درباره چگونگی تولد مسیح و ولادت وی از مادر بدون اینکه پدری داشته باشد یا بیان اوصاف پیامبر موعود (پیامبر اسلام)، در قرآن به سادگی و به روشنی پاسخ و شرح داده شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۶۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۵۳۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۸۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۸۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۵۳۷-۵۳۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نمل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۲۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
