آیه ۳۵ سوره فاطر
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | فاطر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۵ | ||||
| شماره آیه | ۳۵ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۵ سوره فاطر سی و پنجمین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه از زبان بهشتیان، از نبودن عوامل غم و اندوه و سختی و ناراحتی در اقامتگاه جاویدان و ابدیشان سخن گفته است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«خداییکه از (روی) فضل خویش ما را در سرای اقامت و ماندگاری جای داد، در آنجا به ما رنجی نمیرسد و در آنجا ما هیچ خستگی نبینیم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«همان که ما را از فضل خویش به اقامتگاه جاویدان درآورد، که در آنجا به ما خستگی نرسد، و در آنجا به ما ماندگی نرسد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، بهشت را جایگاهی بدون رنج و غم و اندوه و سختی معرفی کرده و چنین میگوید: «خداوندی که با فضل خود ما را در این سرای اقامت [جاویدان] جای داد که نه در آنجا رنجی به ما میرسد و نه سستی و واماندگی!» به گزارش مکارم، سومین پاداش معنوی حاملان قرآن و پیشگامان در نیکیها از زبان ایشان بیان شده، اقامت همیشگی و جاویدان در بهشت و نبودِ هیچگونه درد و رنج و ناراحتی و محرومیت در آنجا میباشد. در لغت «نَصَب» به معنی مشقت و زحمت است و «لغوب» را نیز بسیاری از لغتشناسان و مفسران به همین معنی دانستهاند، در حالی که بعضی میان این دو کلمه چنین تفاوت قائل شدهاند: «نصب» را به مشقتهای جسمانی میگویند و «لغوب» را به تعب و زحمت روحانی. بعضی نیز «لغوب» را به معنی سستی و واماندگی ناشی از مشقت و رنج دانستهاند و به این ترتیب «لغوب» نتیجه «نصب» خواهد بود. لذا آیه اشاره دارد به اینکه در آنجا نه عوامل مشقتبار جسمانی وجود دارد و نه از اسباب رنج روحی خبری هست.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۲۴۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۵۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۲۷۰-۲۷۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره فاطر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۱۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
