بدون تصویر

آیه ۵ سوره فاطر

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۵ سوره فاطر
مشخصات قرآنی
نام سورهفاطر
تعداد آیات سوره۴۵
شماره آیه۵
شماره جزء۲۲
شماره حزب۸۷
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۵ سوره فاطر پنجمین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. موضوع آیه مسئله معاد و دستور به فریب نخوردن از دنیا و شیطان می‌باشد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا ۖ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ آیهٔ ۵ از سورهٔ ۳۵ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«ای مردم! به‌راستی وعده‌ی الهی حق است، پس زندگی دنیا شما را گول نزند و شیطان شما را نفریبد»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«ای مردم بی‌گمان وعده الهی حق است، پس زندگانی دنیا شما را مفریبد، و [شیطان‌] فریبکار شما را نسبت به خداوند فریفته نگرداند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: آیه موردبحث، به مردم و (مسلمانان) فرمان می‌دهد که نسبت به فریب دنیا و شیطان هشیار باشند و در دام مکر و فریب آنها گرفتار نشوند. در متن آیه چنین آمده است: «ای مردم! وعده خداوند حق است، مبادا زندگی دنیا شما را مغرور کند و مبادا شیطان شما را فریب دهد و به [کرم] خدا مغرور سازد.»به گفته مکارم، نفوذ گناه در انسان از دو راه است: مظاهر فریبنده دنیا و مغرور شدن به عفو و کرم خداوند. همچنین هر گاه انسان بخواهد با یاد قیامت خود را در برابر فریبندگی و جاذبه شدید دنیا کنترل کند؛ او را به عفو الهی و وسعت رحمتش مغرور می‌سازد و در نتیجه به گناه و طغیان دعوتش می‌کند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.