آیه ۱۶ سوره فاطر
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | فاطر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۵ | ||||
| شماره آیه | ۱۶ | ||||
| شماره جزء | ۲۲ | ||||
| شماره حزب | ۸۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۶ سوره فاطر شانزدهمین آیه از سی و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه بر قدرت بینهایت خداوند تأکید شده است و این مطلب را میرساند که خداوند به عبادات بندگان نیازی ندارد و این انسانها هستند که نیازمند اویند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«اگر بخواهید شما را از میان برمیدارد و آفرینش نوین (درمیان) میآورد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«اگر بخواهد شما را [از میان] میبرد، و آفریدگان جدیدی به میان میآورد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن برای تأکید بر فقر و نیاز مطلق انسانها چنین میگوید: «اگر بخواهد شما را میبرد و خلق جدیدی میآورد.» به گزارش مکارم، این آیه نظیر آیه ۱۳۳ سوره انعام است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره فاطر، سی و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره فرقان و پیش از سوره مریم نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره فاطر، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۶: ۲۳۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۷: ۴۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۳۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۳۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۸: ۲۲۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره فاطر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۱۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.