آیه ۱۷ سوره نحل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۷ سوره نحل هفدهمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه برای به تفکر واداشتن مردم، به مقایسه میان خالق عالم هستی و غیر خالق پرداخته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَفَمَنْ يَخْلُقُ كَمَنْ لَا يَخْلُقُ ۗ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آيا کسي که ميآفريند همچون کسي است که نميآفريند؟ آيا پند نميپذيريد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«پس آیا کسی که میآفریند همانند کسی است که نمیآفریند؟ آیا پند نمیگیرید؟»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، مقایسهای انجام داده و بیان میکند که میان کسی که آفریدگار است و آنکه چیزی خلق نکرده، هرگز رابطه یکسانی وجود ندارد و سپس از مردم میخواهد که نسبت به این مطلب اندیشه و تفکر کنند و از آن پند بگیرند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۱۹۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۹۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۶۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۶۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۱۸۵-۱۸۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.