آیه ۷۸ سوره نحل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۷۸ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۸ سوره نحل هفتاد و هشتمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در آیه به علم و دانش و ابزار شناخت در وجود انسان به عنوان یکی از نعمتهای الهی اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَاللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ لَا تَعْلَمُونَ شَيْئًا وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و خداوند شما را از شکمهاي مادرانتان بيرون آورد که چيزي نميدانستيد و او به شما گوش و چشم و دل داد تا سپاسگزاري کنيد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و خداوند [است] که شما را از شکمهای مادرانتان، در حالی که هیچ چیز نمیدانستید، بیرون آورد، و [از پیش] برای شما گوش و چشم و قلب آفرید، باشد که سپاس گزارید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه علم و آگاهی و دانش را از نعمتها و مواهب الهی برای بشر دانسته و سپس مهمترین ابزار شناخت انسان را که از اعضای بدن او هستند؛ معرفی نموده است. گوش، چشم و قلب (عقل) سه عضو مهم انسان برای ادراک و احساس او هستند که در پایان آیه از او خواسته میشود که به خاطر این نعمات بزرگ خداوند را شکر و سپاس گوید.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۲۴۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۴۴۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۷۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۷۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۳۳۴-۳۳۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
