آیه ۱۵ سوره نحل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۵ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۵ سوره نحل پانزدهمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه نعمت کوهها و تعدادی از فواید و منافع آن بیان شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَأَلْقَىٰ فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَأَنْهَارًا وَسُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و در زمين کوهها استوار و پابرجايي قرار داد تا (زمين) شما را نلرزاند و رودخانهها و راههايي را پديدار کرد باشد که راه يابيد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و کوهها را در زمین بیفکند تا شما را نجنباند و نیز رودها و راههایی [پدید آورد] باشد که راه یابید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به کوههای استوار و بلندی اشاره دارد که این کوهها مانع از لرزش و حرکت شدید زمین میشوند و مایه آرامش انسانها هستند. همچنین کوهها یکی از مخازن اصلی آبهای زمین هستند که از آنها رودها و نهرها جاری میشوند. سپس به وجود راههایی که در میان کوهها وجود دارد اشاره شده که مانع از گم شدن انسانهاست و در این راهها هدایت انسانها در روی زمین به بهترین وجه صورت میگیرد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۱۸۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۹۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۶۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۶۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۱۸۲-۱۸۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
