آیه ۷۴ سوره نحل
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۷۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۵ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۴ سوره نحل هفتاد و چهارمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. آیه بر نهی از شبیه و مثل قرار دادن برای خداوند تأکید دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَلَا تَضْرِبُوا لِلَّهِ الْأَمْثَالَ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس براي خدا شبيه و نظير قرار ميدهد، بيگمان خداوند ميداند و شما نميدانيد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«پس برای خداوند مثل مزنید، چرا که خداوند میداند و شما نمیدانید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه از مباحث آیات قبلی چنین نتیجه گیری کرده و میگوید: «اکنون که چنین است شما برای خدا امثال و شبيه و نظیر قائل نشوید. چرا که خدا میداند و شما نمیدانید.» به گفته مکارم، بعضی از مفسران گفتهاند جمله «فَلا تَضْرِبُوا لِلّهِ الْأَمْثالَ» اشاره به سخن مشرکان در زمان جاهلیت است. آنها میگفتند: ما شایسته پرستش خدا نیستیم. به همین خاطر به سراغ بتها میرویم. چرا که آنها مقربان درگاه او هستند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۲۴۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۴۱۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۷۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۷۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۳۲۳-۳۲۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
