بدون تصویر

آیه ۴ سوره شعراء: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۴ سوره شعراء''' چهارمین [[آیه]] از بیست و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۴ سوره شعراء''' چهارمین [[آیه]] از بیست و ششمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید. متن آیه به کیفیت [[ایمان]] مومنان اشاره دارد.


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که این آیه به قدرت مطلق [[خدا|خداوند]] اشاره دارد و بیان می‌کند که اگر خدا بخواهد می‌تواند نشانه‌ای آشکار از [[آسمان]] نازل کند که همگان در برابر آن ناچار به تسلیم شوند. با این حال، چنین ایمانی که از سر اجبار باشد ارزش حقیقی ندارد؛ زیرا ایمان واقعی زمانی تحقق می‌یابد که انسان با اراده، آگاهی و انتخاب خود در برابر حق [[خشوع|خضوع]] کند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۸۵|ج=۱۵}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۴۷

آیه ۴ سوره شعراء
مشخصات قرآنی
نام سورهشعراء
تعداد آیات سوره۲۲۷
شماره آیه۴
شماره جزء۱۹
شماره حزب۷۴
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۴ سوره شعراء چهارمین آیه از بیست و ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. متن آیه به کیفیت ایمان مومنان اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ آیهٔ ۴ از سورهٔ ۲۶ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«اگر ما بخواهيم از آسمان معجزهاي بر آنان فرو می‌فرستيم كه در برابرش گردن نهند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«اگر معجزه‌ای از آسمان بر آنان نازل می‌کنیم، آنگاه گردنهایشان را [به تسلیم‌] در برابر آن فرود خواهند آورد»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند که این آیه به قدرت مطلق خداوند اشاره دارد و بیان می‌کند که اگر خدا بخواهد می‌تواند نشانه‌ای آشکار از آسمان نازل کند که همگان در برابر آن ناچار به تسلیم شوند. با این حال، چنین ایمانی که از سر اجبار باشد ارزش حقیقی ندارد؛ زیرا ایمان واقعی زمانی تحقق می‌یابد که انسان با اراده، آگاهی و انتخاب خود در برابر حق خضوع کند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره شعرا، بیست و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هفتیمن سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره واقعه و پیش از سوره نمل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (۱۹۷ و ۲۲۴ تا ۲۲۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره شعراء، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.