آیه ۱۳ سوره شعراء
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | شعراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۲۷ | ||||
| شماره آیه | ۱۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۹ | ||||
| شماره حزب | ۷۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۳ سوره شعراء سیزدهمین آیه از بیست و ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. متن آیه به گفتگوی موسی با خدا و درخواست همراهی هارون با وی برای هدایت فرعون اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَارُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و دلم تنگ میگردد و زبانم گشوده نمیشود، پس به پيش هارون بفرست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و دلم تنگ میشود و زبانم گشاده نیست، پس به هارون نیز [برای همکاری] پیام بفرست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که در ادامه گفتوگوی موسی با خدا، او به دشواریهای شخصی خود برای انجام این مأموریت اشاره میکند. موسی بیان میکند که سینهاش تاب و گشایش کافی برای تحمل این مسئولیت بزرگ ندارد و زبانش نیز به اندازه لازم روان نیست. به همین دلیل درخواست میکند که هارون نیز در این مأموریت با او همراه شود تا بتوانند با همکاری یکدیگر پیام الهی را به فرعون و اطرافیانش برسانند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره شعرا، بیست و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هفتیمن سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره واقعه و پیش از سوره نمل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (۱۹۷ و ۲۲۴ تا ۲۲۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره شعراء، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۴۹۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۳۵۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۶۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۶۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۱۹۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره شعراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۵۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
