بدون تصویر

آیه ۵۹ سوره شعراء

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۵۹ سوره شعراء
مشخصات قرآنی
نام سورهشعراء
تعداد آیات سوره۲۲۷
شماره آیه۵۹
شماره جزء۱۹
شماره حزب۷۴
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۵۹ سوره شعراء پنجاه و نهمین آیه از بیست و ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. متن آیه به ارث رسیدن نعمت‌های فرعونیان به بنی‌اسرائیل اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ آیهٔ ۵۹ از سورهٔ ۲۶ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«اينچنين (آنها را به عذاب خود گرفتار ساختيم) و آنها را ميراث بنی‌اسرائيل نموديم»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و بدین‌سان آنها را به بنی‌اسرائیل به میراث دادیم‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند که در ادامه آیات پیشین در خصوص مقابله فرعون با موسی، در این آیه و در ادامه آیات گذشته در خصوص محرومیت فرعونیان از برخی نعمت‌ها، در این آیه با تاکید بیشتری گفته شده است که این نعمت‌ها اکنون در اختیار بنی‌اسرائیل قرار خواهد گرفت.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره شعرا، بیست و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هفتیمن سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره واقعه و پیش از سوره نمل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (۱۹۷ و ۲۲۴ تا ۲۲۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند. در سوره شعراء، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.