آیه ۱۵ سوره شعراء
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | شعراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۲۷ | ||||
| شماره آیه | ۱۵ | ||||
| شماره جزء | ۱۹ | ||||
| شماره حزب | ۷۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۵ سوره شعراء پانزدهمین آیه از بیست و ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. متن آیه به مکالمه خدا با موسی و دلگرمی به او در ماجرای هدایت فرعون اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ كَلَّا ۖ فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا ۖ إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«فرمود: چنين نيست پس هر دوي شما با نشانههاي ما برويد، همانا ما با شما هستيم و میشنويم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«فرمود چنین نیست معجزات ما را [همراه] ببرید، ما خود همراه شما شنوا هستیم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که در ادامه این گفتوگو، خدا نگرانیهای موسی را پاسخ میدهد و به او اطمینان میدهد که فرعونیان نخواهند توانست مانع انجام مأموریتش شوند. همچنین درخواست موسی درباره همراهی هارون پذیرفته میشود و هر دو مأمور میشوند با نشانهها و آیات الهی به سوی فرعون بروند. این آیه بر حمایت و همراهی خدا با موسی و هارون تأکید میکند و به آنان اطمینان میدهد که در این مسیر تنها نخواهند بود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره شعرا، بیست و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هفتیمن سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره واقعه و پیش از سوره نمل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (۱۹۷ و ۲۲۴ تا ۲۲۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره شعراء، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۴۹۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۳۵۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۶۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۶۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۱۹۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره شعراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۵۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
