آیه ۴۹ سوره شعراء
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | شعراء | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۲۷ | ||||
| شماره آیه | ۴۹ | ||||
| شماره جزء | ۱۹ | ||||
| شماره حزب | ۷۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۹ سوره شعراء چهل و نهمین آیه از بیست و ششمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. متن آیه به ماجراهای میان موسی و ساحران در برابر فرعون اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«(فرعون) گفت: آيا پيش از آنكه به شما اجازه دهم به او ايمان آورديد؟ بیگمان او بزرگترتان است كه به شما جادو آموخته است پس خواهيد دانست، حتماً دستها و پاهاي شما را برخلاف جهت همديگر قطع میگردانم و همگيِ شما را به دار خواهم آويخت»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[فرعون] گفت آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید، بیشک او بزرگتر [و آموزگار] شماست که به شما جادوگری آموخته است به زودی خواهید دانست، دستان و پاهایتان را در خلاف جهت همدیگر خواهم برید، سپس همگیتان را به دار خواهم زد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که فرعون پس از شکست آشکار در برابر معجزه موسی و ایمان آوردن ساحران، برای حفظ قدرت خود به تهدید و اتهامزنی روی آورد. او ساحران را متهم کرد که با موسی تبانی کردهاند و موسی را استاد آنان در سحر معرفی نمود. سپس برای جلوگیری از گسترش ایمان، آنان را به قطع دست و پا و به دار آویختن تهدید کرد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره شعرا، بیست و ششمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هفتیمن سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره واقعه و پیش از سوره نمل نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (۱۹۷ و ۲۲۴ تا ۲۲۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره شعراء، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۴: ۵۰۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۵: ۳۵۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۶۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۶۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۵: ۲۲۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره شعراء»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۵۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
