آیه ۱۱۶ سوره نحل: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۱۶ سوره نحل''' صد و شانزدهمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۱۶ سوره نحل''' صد و شانزدهمین [[آیه]] از شانزدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. این آیه به نقد و نکوهش [[باور|باورهای]] نادرست [[مشرکان]] درباره چیزهایی که خودشان [[حلال]] یا [[حرام]] میشمردند، پرداخته است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در اینجا باورهای نادرست مشرکان را چنین نکوهش کرده است: «بخاطر [[دروغ|دروغی]] که زبانهای شما توصیف میکند نگوئید این حلال است و آن حرام تا بر خدا [[افترا]] ببندید، کسانى که به [[خدا]] دروغ میبندند رستگار نخواهند شد.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۴۱-۴۴۳|ج=۱۱}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۴۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | نحل | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۸ | ||||
| شماره آیه | ۱۱۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۶ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۱۶ سوره نحل صد و شانزدهمین آیه از شانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. این آیه به نقد و نکوهش باورهای نادرست مشرکان درباره چیزهایی که خودشان حلال یا حرام میشمردند، پرداخته است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَا تَقُولُوا لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَٰذَا حَلَالٌ وَهَٰذَا حَرَامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و براي آنچه که زبانتان به دروغ بيان ميکند مگوييد اين حلال است و آن حرام تا بر خداوند دروغ ببنديد، همانا کساني که بر خدا دروغ ميبندد رستگار نميگردند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و با هر دروغی که به زبانتان میآید، مگویید که این حلال است و این حرام، تا بر خداوند دروغ بسته باشید، زیرا کسانی که بر خداوند دروغ ببندند رستگار نمیشوند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا باورهای نادرست مشرکان را چنین نکوهش کرده است: «بخاطر دروغی که زبانهای شما توصیف میکند نگوئید این حلال است و آن حرام تا بر خدا افترا ببندید، کسانى که به خدا دروغ میبندند رستگار نخواهند شد.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره نحل، شانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهل آیه اول را مکی و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره نحل، سه یا چهار آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. آیه ۴۹ این سوره، سجده مستحب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۰: ۲۸۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۵۱۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۸۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۸۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۴۴۱-۴۴۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره نحل»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۱۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
