آیه ۶۱ سوره قصص: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶۱ سوره قصص''' شصت و یکمین [[آیه]] از بیست و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۶۱ سوره قصص''' شصت و یکمین [[آیه]] از بیست و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به مقایسهای عقلی و [[وجدان|وجدانی]] بین [[مؤمنان]] راستین و [[مشرکان]] و [[کافران]] [[ایمان|بیایمان]] پرداخته شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه میان مؤمنان حقیقی و باورمند به [[آخرت]] و کسانی که تنها به زندگی دنیا مشغول هستند و از آخرت غافلند، مقایسهای انجام داده و آنها را یکسان نمیداند. سپس به حسابرسی از انسانها در صحنه [[قیامت]] اشاره میکند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۳۳-۱۳۴|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | قصص | ||||
| تعداد آیات سوره | ۸۸ | ||||
| شماره آیه | ۶۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۷۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۱ سوره قصص شصت و یکمین آیه از بیست و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به مقایسهای عقلی و وجدانی بین مؤمنان راستین و مشرکان و کافران بیایمان پرداخته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَفَمَنْ وَعَدْنَاهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيهِ كَمَنْ مَتَّعْنَاهُ مَتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آيا كسي كه او را به وعدهاي نيك وعده دادهايم و بدان خواهد رسيد، همانند كسي است كه كالاي زندگي اين جهان را بدو دادهايم آنگاه او روز قيامت از احضار شدگان خواهد بود؟!»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آیا کسی که به او وعدهای نیکو دادهایم و او دریابنده آن است، مانند کسی است که به بهره زندگانی دنیا بهرهمندش ساختهایم، سپس در روز قیامت از حاضر شدگان [در صحنه عذاب] است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه میان مؤمنان حقیقی و باورمند به آخرت و کسانی که تنها به زندگی دنیا مشغول هستند و از آخرت غافلند، مقایسهای انجام داده و آنها را یکسان نمیداند. سپس به حسابرسی از انسانها در صحنه قیامت اشاره میکند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره قصص، بیست و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نحل و پیش از سوره اسراء نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۵۲ تا ۵۵) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره قصص، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۸۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۹۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۹۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۱۳۳-۱۳۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره قصص»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۲۸.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.