بدون تصویر

آیه ۱۲ سوره نمل: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۱۲ سوره نمل''' دوازدهمین [[آیه]] از بیست و هفتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۱۲ سوره نمل''' دوازدهمین [[آیه]] از بیست و هفتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید. آیه به دومین [[معجزه|معجزه‌ای]] که از جانب [[خدا]] به [[موسی]] عطا شد، اشاره دارد.


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند:‌ [[قرآن]] در این آیه به دومین معجزه موسی را که معروف به ید بیضاء است، اشاره دارد و چگونگی اعطای آن را چنین وصف کرده است:‌«و دستت را در گریبانت داخل کن. هنگامی که خارج می‌شود، نورانی و درخشنده است؛ بی آنکه عیبی در آن وجود داشته باشد، این در زمره [[معجزات]] نه‌گانه‌ای است که تو با آنها به سوی [[فرعون]] و قومش فرستاده می‌شوی که آنها قومی فاسق و طغیان‌گرند.» به گزارش مکارم،‌ در انتهای آیه رفتن موسی به سوی فرعون و قومش بیان شده که اولین مأموریت پیامبری موسی است که خداوند به او داد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۱۰-۴۱۱|ج=۱۵}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۰۷

آیه ۱۲ سوره نمل
مشخصات قرآنی
نام سورهنمل
تعداد آیات سوره۹۳
شماره آیه۱۲
شماره جزء۱۹
شماره حزب۷۶
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۲ سوره نمل دوازدهمین آیه از بیست و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. آیه به دومین معجزه‌ای که از جانب خدا به موسی عطا شد، اشاره دارد.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ ۖ فِي تِسْعِ آيَاتٍ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ آیهٔ ۱۲ از سورهٔ ۲۷ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«و دست خود را به گريبان خويش فرو ببر تا سفيدِ بی‌عيب بيرون آيد (اين) از جملة نُه نشانهاي (است كه به تو خواهيم داد) به‌سوی فرعون و قوم او (برو)، كه آنان قومي نافرمانند»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«و دستت را در گریبانت کن، تا سپید و درخشان بدون هیچ بیماری [پیسی‌] بیرون آید [و با] معجزات نه‌گانه به سوی فرعون و قومش [برو] که ایشان قومی نافرمانند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند:‌ قرآن در این آیه به دومین معجزه موسی را که معروف به ید بیضاء است، اشاره دارد و چگونگی اعطای آن را چنین وصف کرده است:‌«و دستت را در گریبانت داخل کن. هنگامی که خارج می‌شود، نورانی و درخشنده است؛ بی آنکه عیبی در آن وجود داشته باشد، این در زمره معجزات نه‌گانه‌ای است که تو با آنها به سوی فرعون و قومش فرستاده می‌شوی که آنها قومی فاسق و طغیان‌گرند.» به گزارش مکارم،‌ در انتهای آیه رفتن موسی به سوی فرعون و قومش بیان شده که اولین مأموریت پیامبری موسی است که خداوند به او داد.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره نمل، بیست و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، چهل و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره شعراء و پیش از سوره قصص نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره نمل، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.